Eiland Af

Voor de fotobiënnale van Wieringen 2024 maakte ik de serie Eiland Af. Voor deze serie creëerde ik een herinterpretatie van de rouwdracht van Wieringen, een fotoserie, tekst en in samenwerking met collega kunstenaar Jochem Weststrate een korte film. De serie werd op drie verschillende locaties getoond en ondersteund door lezingen en tastings.

De tekst die ik maakte gaat over het verlies van identiteit in relatie tot het voormalig eiland Wieringen. Eilangd oaf

Eertijd ware we een eilangd, bolwerk van rust

Nou niet meer, ongse eigenheid opgaand in de wiend.

We worre overlòpen, meenomen, beskerremd, uutsloten, insloten

Spreke een are taal, begriepe mekaar niet meer.

Naamlòòs in ’t zwart, een gezicht verborrege

In een wirreld van stilte weer verdriet wordt verborrege

Een sluier om te skuile, een toevlucht om te dele

Een tent van rouw, een skuilplaas voer wie wil hele.

Skuute op zee, een skuilplaas voer de sturrem

Weer erremoed en herinneringe mekaar omerreme

Oud en jong verenegd in dut donkere gewaad

Een teken van verbongdenheid dat blieft voertbestaan

Eilangd oaf

We benne niet langer een eilangd

Wat het dat dèèn met ongse eigenheid, wat komt ‘r van terecht

We rouwe, ’t verlede kiekt naar de toekomst, we ziene wel

De tredisie naar de werkelekheid, ’t verdwijnt, nag efkes en ’t is vort

We brenge een boeskip: Wees zuuneg op ‘r

Verlichte, verlèète, koestere, wense, doen, dèèr

Een wirreld van betekenis, vormt deur ongse dade

Dut eilangd dat we moete beware…

Gedicht door Rem van den Bosch

Vertaald naar Wierings dialect door Anne-Nita Wagemaker-Numeijer